توصیه های بهداشتی - درمانی در جنگ از زبان متخصصان دانشگاه علوم پزشکی تهران
آلزایمر در بحران؛ توصیه های عملی برای خانوادههای بیماران آلزایمر در دوران جنگ
بیماری آلزایمر، فراتر از حافظه، سیستمی عصبی است که با پیشرفت خود، تار و پود زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار میدهد. دکتر پگاه مطوری پور استادیار پرستاری داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتگویی با ما به تشریح ابعاد این بیماری و چالشهای مضاعف آن در شرایط بحرانی مانند جنگ و جابجایی اجباری میپردازد و راهکارهایی عملی برای بهبود کیفیت زندگی این بیماران و خانوادههایشان ارائه میدهد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده پرستاری و مامایی، دکتر مطوری پور به تشریح ابعاد بیماری آلزایمر و چالشهای مضاعف آن در شرایط بحرانی مانند جنگ و جابجایی اجباری میپردازد و راهکارهایی عملی برای بهبود کیفیت زندگی این بیماران و خانوادههایشان ارائه میدهد.
آلزایمر: فراتر از فراموشی
بسیاری آلزایمر را تنها با فراموشی و اختلال حافظه میشناسند، اما دکتر مطوری پور تاکید میکند که این بیماری پیشرونده عصبی، طیف وسیعی از علائم را در بر میگیرد. او توضیح میدهد: بیماران مبتلا به آلزایمر علاوه بر مشکلات حافظه، با چالشهای جسمانی، افسردگی و اضطراب نیز دست و پنجه نرم میکنند. این افراد ممکن است در انجام فعالیتهای روزمره مانند آشپزی، مدیریت امور مالی و حتی لباس پوشیدن، نیازمند کمک باشند.
آلزایمر در بحران: تشدید علائم در شرایط جنگی
شرایط جنگی و جابجایی اجباری، یکی از سختترین موقعیتها برای بیماران آلزایمر است. دکتر مطوری پور در این باره میگوید: تغییر محیط، مواجهه با افراد و مکانهای ناآشنا، در بیماران آلزایمر میتواند منجر به گیجی حاد، افزایش استرس و اضطراب شود. در شرایط جنگی، این علائم به شدت تشدید مییابند. بیمار ممکن است دچار تکرار در بیان وقایع، پرسشهای مکرر، گم کردن زمان، ناتوانی در درک ارزش پول، سختی در یافتن کلمات مناسب و کاهش تمرکز شود.
او به نگرانی خانوادهها اشاره کرده و میافزاید: اینکه خانوادهها شاهد بروز علائمی باشند که پیش از جنگ وجود نداشته، به اضطراب و ترس آنها دامن میزند. درک این نکته ضروری است که این تشدید علائم، خارج از اراده بیمار است.
راهکارهای کاهش شدت علائم: مدیریت خردمندانه و همدلانه
دکتر مطوری پور برای کاهش شدت علائم بیماران آلزایمر در شرایط بحرانی، راهکارهای کلیدی را برمیشمارد:
صبر و شکیبایی:هرگز در مواجهه با تشدید علائم، واکنش منفی یا عصبانیت نشان ندهید. این علائم از اراده بیمار خارج است و بروز چنین واکنشی تنها منجر به احساس منفی، خودکمبینی و انزوا در او میشود.
تامین امنیت وسایل ضروری: وسایل مهم مانند کلید، کیف پول و گوشی را در جایی مشخص و در معرض دید بیمار قرار دهید تا نگرانی او از بابت گم شدنشان کاهش یابد.
تقویم و یادآوری مداوم: استفاده از تقویم روزانه و ساعت در معرض دید بیمار و یادآوری کلامی مداوم، به او در حفظ ارتباط با زمان کمک میکند.
نظارت دائمی:هرگز اجازه ندهید فرد مبتلا به آلزایمر به تنهایی بیرون برود، حتی اگر به مکانی آشنا رفتوآمد داشته است. احتمال گم شدن و ناتوانی در بازگشت به خانه وجود دارد.
ایمنی محیط خانه: نصب نرده در حمام، سرویس بهداشتی و کنار پلهها، امنیت رفتوآمد بیمار را افزایش میدهد.
تحریک ذهنی مستمر:مطالعه منظم، حل جدول و پازل، و بازیهای فکری، مغز را تحریک کرده و حافظه را تقویت میکند.
ورزش منظم: پیادهروی، دوچرخهسواری، شنا یا حرکات سبک روزانه، جریان خون مغزی را افزایش داده و به کاهش علائم کمک میکند.
رژیم غذایی سالم:الگوی غذایی مدیترانهای، سرشار از سبزیجات تازه، میوه، ماهی، مغزها و روغن زیتون، برای عملکرد مغز و محافظت از سلولهای عصبی مفید است.
خواب کافی و باکیفیت:خواب ناکافی یا اختلالات خواب، به مرور به حافظه و عملکرد شناختی آسیب میزند.
پرهیز از سیگار و الکل: مصرف دخانیات و الکل، اثرات مخربی بر سلامت مغز دارد و خطر آلزایمر را افزایش میدهد.
حفظ روابط اجتماعی فعال: ارتباط با دوستان، خانواده و شرکت در فعالیتهای گروهی، روحیه را تقویت کرده و به سلامت روان و ذهن کمک میکند.
دکتر مطوری پور در پایان تاکید کرد؛ مدیریت صحیح بیماری آلزایمر، حتی در دشوارترین شرایط، میتواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی بیماران و خانوادههایشان را ارتقا بخشد.
ارسال نظر